Mam?
Pap?
Mam.
Mam?
Mam, maak de deur open.
Mam!
Wat is er, Norman?
Pap, hij...
Vlug.
Papa...
Norman...
Norman?
Norman.
Lieverd. Het spijt me zo.
Bierdopje presenteert: Bates Motel
Zes maanden later
Hier hoor je te zeggen...
"Moeder, dit is zo mooi"
"Ik ben zo blij dat we hierheen verhuizen"
"Je bent zo slim om dit te bedenken"
Moeder, dit is zo mooi.
Ik ben zo blij dat ik hierheen moet verhuizen.
Je bent zo slim om mij dingen te laten doen...
waar ik niks over te zeggen heb.
Je bent een rotzak.
Oké, niet gluren.
Hou ze dicht.
Nog niet.
Open je ogen.
Wat denk je?
Dit is gek, mam.
Het is niet gek. Het is niet...
We gaan dit opbouwen.
Wij bezitten een motel, Norman Bates.
Kom op. Ik laat je het huis zien.
Ik kocht alles...
het huis en het motel bij een hypotheek veiling.
Alles hoort erbij.
Vet. Zo'n meubels zijn niet meer te koop.
Stel je dit eens voor zonder al die troep er in.
Gewoon simpel, elegant meubilair...
open ruimte, licht...
linnen gordijnen, verse pioenrozen.
Deze ruimte is prachtig.
Kom mee, ik laat je boven zien.
Wat is hier, mijn kamer?
Nee jij komt hier, dichter bij mij.
Dit... is jouw kamer.
En dit... is mijn kamer.
Norman, we hebben veel meegemaakt.
Dit is onze kans om opnieuw te beginnen.
Misschien beginnen sommige mensen niet opnieuw.
Maar gaan ze alleen naar een nieuwe plek.
Ze beginnen wel opnieuw.
Als ze maar proberen.
Norman alsjeblieft, voor mij.
Het komt allemaal goed. Let maar op.
Aflevering S01E01 First You Dream, Then You Die
Vertaling: Gemsbok
Je bent nieuw. Hoe heet je?
Norman Bates.
Wanneer kwam je hier, Norman Bates?
Gisteravond.
Waar? Welk huis?
Hier, het huis in het motel.
Dus jullie kochten het motel?
Gaan jullie er echt wonen, of is het een investering?
Geen investering. - Heb je nog broers?
Een oudere broer. Maar hij woont hier niet.
Alleen ik en mijn moeder. - Heb je een vriendin?
Nee.
Iemand een lift?
O, mijn God.
Je hebt em, geweldig.
Ga met ons mee. Kom op.
Ben ik te zwaar?
Nee, je bent prima.
Bradley Martin.
Als je vragen op school hebt, bel me.
Oké? - Bedankt.
Hallo Dylan.
Bedankt voor je verhuisbericht, mam.
Ik herinner me ons laatste gesprek...
waarin je zei "val dood, trut."
Sorry dat ik het persoonlijk nam.
Dus je vond het een goed idee om je eigen zoon...
niks over de verhuizing te vertellen?
Wat als ik gewond was? Wat als ik in het ziekenhuis lag?
Wat als ik je nodig had?
Ben je gewond? Ben je in een ziekenhuis?
Ik heb wat geld nodig. Ik heb geen werk meer.
Hallo, Norma? Hallo?
Ik wil dat jullie vanavond gewoon aan poëzie denken.
Wat betekent het? Waarom is het tijdloos?
Waarom schuilt er kracht in woorden...
gerangschikt in ritmes en structuren?
We gaan het er morgen over te hebben.
Norman, kan ik even met je praten?
Tuurlijk.
Ik word je mentor en ik las net je school dossier.
Je testresultaten zijn...
echt indrukwekkend.
Maar je cijfers laten dit niet echt zien.
Dat is zo jammer.
Hoe denk je dat dat komt, Norman?
Wij verhuizen veel.
Ja, ik zie dat je vijf verschillende scholen hebt gehad.
Is alles in orde thuis? - Ja, ja.
Mijn moeder is gewoon een beetje... Impulsief.
Ze haalt iets in haar hoofd,
dan verhuizen we en beginnen we weer opnieuw.
Dat is goed.
Misschien is het een idee nu je hier woont...
om te proberen iets op te bouwen.
Raak betrokken, wordt lid van een sportclub?
Ik doe niet echt aan sport. Mijn moeder vond het nooit wat.
Wat dacht je van atletiek?
Je lijkt me wel een renner.
Heb je ooit gerend? - Niet als een sport, nee.
Er zijn atletiek selecties vandaag.
Praat maar eens met coach Carpenter na school?
Ik zal hem zeggen dat je komt.
Oké.
Norman, ik...
Ik zie dat je je vader onlangs hebt verloren.
Ik snap hoe moeilijk dat moet zijn.
Je kunt altijd bij me terecht...
als je problemen hebt of vragen over iets.
Ik ben er voor jou.
Ik moet nu gaan.
Wow. Het eten ruikt heerlijk, mam.
Ik heb op je gewacht.
Ik was nog op school voor het atletiek team.
Het atletiek team?
Ja, een idee van mevrouw Watson.
Wie is mevrouw Watson?
Mijn woordenkunst lerares.
Ze dacht dat het een goed idee is voor mij...
om meer betrokken te raken bij de school.
Dat het goed voor me is.
Ik heb wel je handtekening nodig voor toestemming.
Dit is elke dag na school en wedstrijden op zaterdag?
We hebben net een motel gekocht.
Hoe moet ik het hier doen, zonder jouw hulp?
Je maakt het me heel moeilijk zo.
Mam, het is oké. Ik hoef het niet.
Nee, ik ben geen moeder...
die haar kind verbiedt op atletiek te gaan.
Het is prima.
Ik zal gewoon alles alleen doen, zoals altijd.
Mam kom op, ga zitten. Laten we eten.
Weet je Norman, ik heb net de hele dag...
hier aan besteedt.
Weet je, ik...
Laat maar, ik heb geen honger.
Het is prima.
Het maakt niks uit.
Ik moet wat boodschappen halen. Eet je eten maar op.
Moeder.
Norman Bates? - Ja?
Pas geleden verhuisd. Hoe bevalt het?
Tot nu toe prima.
Je woont hier met je moeder?
Ja. Kent u haar?
Ik weet, Ik ken haar wel.
Wilt u dat ik haar haal? - Je bent 17.
Je komt uit Arizona, en je vader stierf.
Ik haal mijn moeder wel. - Jullie zijn met z'n tweeën.
Wat weet je van het runnen van een motel?
Iets?
Jij bent een klein kind, ik denk niet dat je iets kan.
Kan ik u ergens mee helpen?
Ik denk dat u hulp nodig heeft.
Echt waar, hoezo?
Ik ben Keith Summers.
Summers.
Dit is mijn familie eigendom.
Mijn over-over-grootvader bouwde dit huis in 1912,
en mijn grootvader bouwde dat motel in de jaren '50.
En dat is mijn oma's kleedje.
Deze accommodatie is al meer dan een eeuw van mijn familie.
Het is vast heel moeilijk om het aan de bank te verliezen...
en het spijt me erg, maar...
Het is nu van ons.
Ik weet alles van deze plek.
Alle hoeken en gaten.
Elk vuil geheim.
Je weet niet hoe deze plaats werkt.
Deze stad? Je weet niets over deze stad.
Hoe denk je deze tent in je eentje te runnen?
Omdat ik het kan.
Nou, maak dat je wegkomt.
En als ik je hier ooit nog zie, bel ik de politie...
of ik schiet je zelf neer.
Je gaat de politie bellen?
Naar binnen. - Ga je gang, bel de politie.
Met de helft van hen ga ik vissen.
Ik ben hier opgegroeid. Dit is mijn huis!
En daarom ga jij de politie bellen?
Nou ga je gang. Vooruit, bel ze dan.
Moest je dat nou echt tegen hem zeggen?
Hij is gewoon een zielige, dronken sloddervos.
Hij valt ons niet meer lastig.
De dakbedekking hier stamt nog uit de jaren '50.
Ik wacht geen eeuw op de offerte, dus als u het weer uitstelt...
ga ik gewoon ergens ander heen.
Hoi, bent u mevrouw Bates?
Dat klopt. - Ik ben Bradley Martin.
O, we zijn vrienden van Norman.
We gaan naar de bibliotheek.
We vroegen ons af of hij met ons wil studeren.
Hoi. - Hoi, Norman.
Ik weet zeker dat hij meewil, maar...
We zitten midden in de rommel
We moeten nog veel uitpakken.
Ik begrijp het helemaal.
Ik hou van jullie huis. Het is zo cool.
Dank je.
Er is nog veel te doen, maar het wordt wel wat.
Nou, misschien... - Nee Norman, vanavond niet.
Het is geen goed idee. Een andere keer.
Geen probleem. Het was leuk u te ontmoeten, mevrouw Bates.
Voor mij ook. Bedankt voor het langskomen.
Welterusten, Norman.
Tot ziens, Norman.
Hoe kon je dat doen?
Je liet me niet eens antwoorden.
Dat had ook geen zin, je zou toch ja zeggen.
En ik moest dan weer nee zeggen.
Ik had kunnen gaan, mam.
Een andere keer als we klaar zijn.
Zo gaat het altijd met jou.
"Later," "Een andere keer."
Wanneer, mam?
Ik moet hier gaan leven en zo pak je dat aan.
Je ontmoet vrienden, laat andere mensen in je leven.
Vrienden?
Ja ze is knap, misschien vind ze me leuk.
Ik ben 17. - Je kent ze niet eens.
Je moet voorzichtig zijn. - Waarom moet ik dat zijn?
Verlies je geduld niet tegen mij.
Ik let gewoon op jou.
Ja, blijf de rest van de nacht maar daar!
Ik ben een eikel.
Wacht bij de bushalte.
Mijn God, jij bent zo schattig.
Je dacht echt dat we gingen studeren.
Ja.
Die stomme wijven, laten jou hier alleen?
Nee, het is prima. Er valt genoeg te zien.
Is dat een openingszin?
Jij lijkt me geen jongen met openingszinnen.
Nee, ik bedoel echt.
Er valt genoeg te zien.
Het was geen openingszin.
Je bent anders, hè?
Ik weet niet, misschien.
Ik denk dat mensen die anders zijn, dat niet weten.
Omdat ze niets te vergelijken hebben.
Ja. Je bent anders.
Wat is er zo anders aan me? - Ik weet het niet, gewoon...
Het gevoel dat ik krijg.
Je bent als...
Een mooi, diep, stil meer...
Midden in een betonnen wereld.
Ja? Dat is... een beetje raar.
Je bent een beetje raar.
Mooi raar.
Brad, wie haalt hier de glazen op?
Hoi Richard.
Is je diorama klaar?
Richard maakt een diorama voor het theater.
Voor zijn dramatiek lessen.
Serieus, hoe oud zijn we?
Ja, het is klaar en het is mooi geworden.
Richard, dit is Norman.
Hij is nieuw op school.
Jones is er, zullen we naar hem gaan?
Oké. Ga je mee?
Oh nee. Ik sta hier goed.
Weet je het zeker?
Ja. - Oké.
Norman!
Dit huis...
Dit huis is van mij.
En alles in dit huis is van mij.
Mam?
De handboeien. Kijk of hij een sleutel heeft.
Schiet op.
Geef het aan mij.
Mam, je hand.
Pak de verbanddoos. In het badkamer kastje.
Je genoot ervan.
Moeder!
We moeten 112 bellen. - Nee.
Geen 112 bellen. Niet doen.
Mam, hij viel je aan. Het was zelfverdediging.
Het was zelfverdediging, toch?
Norman, hoe dan ook. Dit wordt openbaar.
En het komt in alle kranten. Iedereen in de stad weet ervan.
Wie boekt nog een kamer in het verkrachting / moord motel?
Het zal ons ruïneren.
Het maakt van mij een lachertje.
We kwamen hier om opnieuw te beginnen.
We kwamen hier om opnieuw te beginnen. Ik begin opnieuw!
En waar bleef je, Norman?
Ik was boven. - Nietwaar. Je was niet boven.
Als je boven was, kwam je naar beneden en had je me geholpen.
Dus waar was je?
Ik sloop uit mijn kamer en ging naar een feestje.
Ik dacht dat we gingen studeren.
We gingen naar een feestje. Ik wist het niet.
Dat maakt nu niks uit, er ligt een dode man op de vloer.
Er is een meer van bloed.
Hoe ruimen we dit op, met papieren doekjes en spray?
Dat lukt niet.
Goeie genade mam, we zijn de klos.
Waar zijn we mee bezig? Dat weten we helemaal niet.
We weten niet wat we doen!
Rustig. Het komt goed.
Het komt weer goed.
Dit gaan we doen...
We nemen al het beddengoed, uit elke motelkamer.
En dat gebruiken we om dit allemaal op te ruimen.
We wikkelen het lichaam in een dekbed.
En we leggen dat in een badkuip van een motelkamer.
Zodat ik iets kan bedenken voor morgen.
Oké?
Norman, het spijt me.
Het spijt me dat die klootzak mij verkrachtte.
Maar jij bent er nog, en ik ook.
En hij gaat het niet van ons winnen.
Knap je maar wat op.
Gooi die bebloede kleren in de vuilniszak.
Zullen we echt niet om hulp vragen?
Niemand gaat ons helpen, Norman.
Niemand heeft ons ooit geholpen.
Niet zo snel. Ik kan niet zo snel achteruit.
Het is zwaar.
Norman!
Hoe kan ie nog zo bloeden?
Leg hem eerst in bad. Dan zoeken we de rest wel uit.
Haal hem van me af.
Een... twee... drie.
Mam, wat doen we nu?
We moeten wat met het tapijt.
Het hele tapijt moet eruit.
Vanavond? Het is al middernacht.
En niet alleen deze, ook kamer vier tot zeven.
Ze hebben hetzelfde tapijt.
Als die griezel wordt vermist en ze gaan ons vragen stellen...
Zal hier niks afwijkends te zien zijn.
We doen gewoon wat renovaties. Gewoon... nieuwe voerbedekking.
Hoe moet die vloerbedekking eruit?
Goedenavond heren.
Ik wou net zeggen dat we nog niet open zijn, maar...
Volgens mij bent u niet op zoek naar een kamer.
Ik ben Norma Bates. We verhuisden een paar dagen geleden.
Nee, mevrouw. We zijn niet op zoek naar een kamer.
Hulpsheriff Zack Shelby. Dit is sheriff Alex Romero.
We wilden even kijken of alles in orde was.
We wisten niet dat er al iemand woonde.
Dat is aardig van u. Ja, alles is in orde.
Mijn zoon en ik trekken net wat vloerbedekking eruit om te vervangen.
Gewoon wat vernieuwen. - U heeft een zoon?
Ja mijn zoon, Norman. Hij is 17.
Norma en Norman? - Ja.
Dat is... ongewoon.
Nou, jongens nemen altijd al hun vader's naam.
Het is 2 uur in de ochtend. Uw zoon moet morgen naar school.
Vindt u het een goed idee om...
Ik had geen idee dat het al zo laat was.
Maar bedankt, ik ga de tent sluiten.
Wat is er met uw hand?
Ik ben uitgeschoten...
Met het tapijt snijden.
Het is niets. Gewoon een snee.
Fijn u te ontmoeten.
Bedankt.
Mevrouw Bates? - Ja, sheriff.
Vindt u het erg als we binnen een kijkje nemen?
Nee, helemaal niet. Kom maar.
Avond.
Norman...
Dit is sheriff Romero en hulpsheriff Shelby.
Ze zagen nog licht en waren zo vriendelijk een kijkje te nemen.
Dank u.
Dat is erg aardig van u.
Allles is in orde hier, behalve die vloerbedekking.
Sheriff Romero wilde zien wat we aan het doen waren.
Misschien geïnteresseerd in design?
Zo zou ik het niet zeggen.
Dat is zeldzaam voor een man.
Niets verveelde mijn overleden man meer.
Moge hij rusten in vrede.
U bent een weduwe. Sorry daarvoor.
Zes maanden geleden.
We moeten ermee omgaan.
Kan ik uw toilet gebruiken?
Dit toilet? - Ja.
Die is kapot. - Wat is er mis mee?
Hij spoelt niet door. - Hebben ze allemaal.
Ik zei Summers tien jaar geleden al ze te vervangen.
Je moet wat met de ketting wiebelen. Ik kijk er wel naar.
Mooie avond hè? - Ja.
Waar komen jullie vandaan?
Wij komen uit Arizona. - Oh ja?
Net buiten Scottsdale.
Ja, ik ken Arizona. Ik ben daar een keer geweest.
De lucht daar.
Dat heb ik nog nergens meegemaakt.
De lucht hier is 's nachts ook mooi.
Ja, dat klopt.
Dat klopt.
Je moet er wat mee wiebelen.
Breng de jongen naar bed, mevrouw.
Mevrouw Bates.
Hij is nieuw, oké?
Hij is ons eten nog niet gewend.
Zorg dat alles eruit is.
Probeer het niet af te breken omdat je je schaamt.
Volgens mij is het eruit.
Mint. Kalmeert je maag.
Bedankt.
Ik ben een soort braakexpert.
Ik heb een slijmziekte, dus ik slik al mijn hele leven medicijnen.
Sommige hebben vervelende bijwerkingen en braken is nog het minst erg.
Heb je een soort van chronische ziekte?
Nee.
Ik ben Emma... Decody.
Norman Bates.
Ja, volgens mij zitten we samen bij woordenkunst.
Nou, ik wilde alleen even kijken of het goed met je ging.
Gaat het... goed met je?
Ja, goed hoor.
God, ik hoop dat hij in de kofferbak past.
Gaat het met je?
Prima. Kom we gaan.
Ik ben slecht.
Mam, hij viel jou aan.
Ik heb het niet eens over hem.
Ik kwam erachter dat er een nieuwe rondweg wordt aangelegd.
Aan de andere kant van de stad.
Dat wordt de nieuwe hoofdweg.
Ik kocht een motel waarvan niemand ooit zal weten dat het bestaat.
Waarom heeft de makelaar je dat niet verteld?
Daarom, Norman. Mensen zijn slecht.
Iedereen die ik ooit gekend heb is slecht.
Behalve jij.
Jij bent te goed voor mij.
Ik ben de slechtste moeder ter wereld.
Kijk wat we hier doen, Norman.
Je verdient zo veel beter.
Toen je werd geboren, leek het of God mij een tweede kans gaf.
Alles wat ik wilde was dat het leven mooi voor je werd.
En kijk nou eens...
Kijk naar hoe je leven is gegaan.
Wat doe ik er nou goed in?
Mam, je bent alles...
Alles voor mij.
En ik wil nooit leven in een wereld zonder jou.
Je bent mijn familie.
Mijn hele familie, mijn hele leven, mijn hele zelf.
Dat ben je altijd geweest.
Het is alsof er een kabel is tussen onze harten.
Schat, dat is van Jane Eyre.
Ja.
Orson Welles zegt dat tegen... - Joan Fontaine.
Maar je weet wat ik bedoel.
Het is jij en ik. Het was altijd al jij en ik.
Wij horen bij elkaar.
Ik hou van je, Norman.
Je bent het beste wat me ooit is overkomen.
Ik hou ook van jou, mam.
Ik denk dat het diep genoeg is.
Kom eens. Ik heb een verrassing voor je.
Kijk, ik heb het aangezet.
Ik wilde em blauw. Het is je favoriete kleur.
Dat is gaaf mam.
Het is van ons, Norman. Helemaal van ons.
En weet je wat? Die nieuwe rondweg?
Die wordt niet gebouwd. - Hoezo niet?
Zover is het nog niet
Ik bedenk wel iets.
Dat geloof ik meteen.
Het belangrijkste is dat we samen zijn.
En zolang we samen zijn, kan ons niks ergs gebeuren.
Nietwaar, Norman? - Ja moeder.
Ja.
Vertaling: GemsbokGedownload van Bierdopje.com